บทที่ 1 สินค้าชิ้นสุดท้ายบนลานประมูลสีเลือด
แกรก... แกรก...
เสียงโซ่ตรวนเส้นเขื่องครูดกับพื้นเวทีไม้ ดังก้องแข่งกับเสียงผิวปากและเสียงโห่ร้องหื่นกระหายของพวกผีพนันในกาสิโนเถื่อน ควันบุหรี่ลอยคลุ้ง ปนเปกับกลิ่นเหล้าราคาถูกและคาวเลือดชวนสะอิดสะเอียน
ร่างระหงของ ‘ศลิณา’ ถูกการ์ดร่างยักษ์กระชากปลายโซ่ที่ล่ามข้อมือ บังคับให้ก้าวออกมารับแสงสปอตไลต์กลางเวทีประมูล เดรสสีแดงเพลิงฉีกขาดหลุดลุ่ย เผยให้เห็นลาดไหล่บอบบางและเรียวขาขาวจัด มุมปากมีรอยเลือดซึมจากการถูกตบสั่งสอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
ถึงสภาพจะยับเยิน อดีตคุณหนูทายาทกาสิโนที่เพิ่งล้มละลายกลับไม่มีน้ำตาให้เห็นสักหยด ศลิณาเชิดหน้า นัยน์ตาเฉี่ยวคมตวัดมองฝูงชนเบื้องล่างอย่างเด็ดเดี่ยว
เมื่อวานเธอคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ แต่วันนี้... หลังถูกอาแท้ๆ หักหลังจับมาขายล้างหนี้ เธอหล่นตุบกลายเป็นเพียง ‘สินค้าขัดดอก’ ระดับวีไอพี
แม้ลึกๆ จะสั่นสะท้านเพราะรู้ดีว่าปลายทางคือขุมนรก แต่เธอสาบานกับตัวเองไว้แล้ว ต่อให้คืนนี้ต้องกัดลิ้นตาย เธอก็จะไม่มีวันคุกเข่าร้องขอความเมตตาจากเดนมนุษย์พวกนี้เด็ดขาด!
"เอาล่ะครับทุกท่าน สินค้าชิ้นเอกของคืนนี้ อดีตคุณหนูแห่งตระกูลศิริพงษ์!" พิธีกรประกาศก้อง เรียกเสียงฮือฮาจากพวกเศรษฐีวิปริตด้านล่าง
"เชิญเสนอราคาได้เลยครับ!"
"สิบล้าน! ฉันเปิดให้ลูกสาวเจ้าสัว" เสี่ยพุงพลุ้ยตะโกนเป็นคนแรก สายตาโลมเลียผิวขาวเนียนที่โผล่พ้นรอยขาด
"สิบห้าล้าน! เอาไปกัดเล่นบนเตียงคงสนุกพิลึก"
"ยี่สิบล้าน! ใครอย่าแย่งกูโว้ย กูเล็งนังนี่มาตั้งแต่พ่อมันยังมีอำนาจแล้ว"
ราคาประมูลพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง สายตานับร้อยคู่จ้องตะครุบเธอราวกับฝูงแร้งรุมทึ้งซากเนื้อ เสียงหัวเราะเยาะและคำพูดหยาบโลนดังระงมไปทั่วฮอลล์
ศลิณากัดฟันกรอด สองมือกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ สูดลมหายใจลึกข่มความกลัวที่กำลังกัดกินหัวใจ
"สามสิบล้าน ขาดตัว!" เสียงแหบพร่าของเสี่ยเฒ่าหัวล้านดังแทรกขึ้นมา มันคือราคาสูงสุด
"สามสิบล้านนับหนึ่ง... สอง... สาม... ขายครับ!"
ค้อนไม้เคาะปังลงบนแท่น เสี่ยเฒ่าก้าวขึ้นเวที หอบหายใจแรงจนพุงกระเพื่อม กลิ่นเหล้าเหม็นบูดโชยหึ่งเมื่อมันเดินเข้ามาใกล้
"มามะคนสวย คืนนี้ป๋าจะสอนให้รู้ว่านรกขุมเจ็ดมันเสียวแค่ไหน" มืออวบอูมสวมแหวนทองครบทุกนิ้วเอื้อมมาหมายจะลูบไหล่เธอ
ศลิณาจ้องมือโสโครกนั่นด้วยความรังเกียจสุดขีด เธอเบี่ยงหลบ ร่างกายเกร็งเตรียมใช้เข่ากระแทกเป้าเพื่อสู้ยิบตา ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ก็จะไม่ยอมให้มันแตะต้องตัว!
แต่ ก่อนที่ปลายนิ้วมันจะทันได้แตะแม้แต่ปลายผมของเธอ...
ปัง!
เสียงปืนแผดสนั่นฮอลล์ประมูล! กระสุนพุ่งเจาะทะลุกลางฝ่ามือเสี่ยเฒ่าอย่างจัง เลือดสีสดสาดกระเซ็นย้อมพื้นเวที หยดกระเด็นเปื้อนปลายรองเท้าส้นสูงของศลิณา
"อ๊ากกกก! มือฉัน!" เสี่ยเฒ่าล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น ร้องโหยหวนดิ้นพราดราวกับหมูถูกเชือด เลือดทะลักจากปากแผลไม่หยุด
ความเงียบสงัดดั่งป่าช้าทิ้งตัวลงมาในชั่วพริบตา เสียงโห่ร้องถูกปิดสวิตช์ พิธีกรถึงกับทำไมโครโฟนหลุดมือ ทุกคนหันขวับไปทางวิถีกระสุน ก่อนที่ฝูงชนจะรีบถอยกรู แหวกทางออกเป็นสองฝั่งด้วยความกลัวสุดขีด
ตึก... ตึก... ตึก...
เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นดังก้องเป็นจังหวะเชื่องช้า แต่มั่นคงและบีบคั้นหัวใจคนฟัง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มก้าวออกจากเงามืด นัยน์ตาคมกริบดุดันกวาดมองรอบฮอลล์ เพียงแค่เขาปรากฏตัว รังสีอำมหิตก็แผ่ซ่านจนทุกคนแทบลืมหายใจ บรรยากาศรอบด้านอึดอัดราวกับถูกสูบอากาศออกไปจนหมด
"นั่นมัน... นายท่านจักร" เสียงกระซิบสั่นเครือดังขึ้น
"เชี่ยเอ๊ย เขามาทำอะไรที่นี่วะ!"
‘จักร’ ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกใต้ดิน มัจจุราชที่เป็นดั่งกฎหมายของเมืองนี้ ก้าวขึ้นมาบนเวที เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองเศษสวะที่นอนร้องครวญครางอยู่บนพื้น รองเท้าหนังราคาแพงจงใจเหยียบซ้ำลงบนข้อมือโชกเลือดนั่น
กร๊อบ!
เสียงกระดูกลั่นดังก้อง ฮอลล์ประมูลเงียบกริบจนได้ยินเสียงฟันกระทบกันของพวกเศรษฐีหน้าโง่ เสี่ยเฒ่าตาเหลือกและสลบเหมือดไปทันที
"ร้อยล้าน" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเยียบเย็นหลุดจากริมฝีปากหยักลึก
"พร้อมกับชีวิตของใครก็ตามที่กล้าสู้ราคา"
เขากดสายตามองกวาดไปทั่วลานประมูล แววตาดุดันไร้ความปรานี "ใครจะเสนอราคาสูงกว่านี้ ก็เตรียมสั่งเสียลูกเมียไว้ได้เลย"
ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ไม่มีใครกล้าขยับตัว ทุกคนรู้ดีว่ากฎข้อเดียวของการมีชีวิตรอดคือ... อย่าขวางทางผู้ชายคนนี้
เมื่อทั้งกาสิโนตกอยู่ในความเงียบงัน จักรพยักหน้าเพียงครั้งเดียว ลูกน้องคนสนิทก็ก้าวขึ้นมาบนเวที ใช้คีมเหล็กเกรดอุตสาหกรรมตัดแม่กุญแจที่ล่ามข้อมือศลิณาออกอย่างรวดเร็ว
โซ่ตรวนหนักอึ้งร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกร้ง
ชายหนุ่มปลดกระดุม ถอดเสื้อสูทตัวนอกที่ยังมีไออุ่นของตัวเองออกคลุมทับร่างบอบบางที่กำลังสั่นเทา บดบังสายตาโสโครกทุกคู่ในที่แห่งนี้จนมิด จากนั้น ท่อนแขนแกร่งก็ช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นอุ้มแนบอก
การกระทำอ่อนโยนนั้นช่างขัดแย้งกับความป่าเถื่อนเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ศลิณาตัวเบาหวิวในอ้อมแขนเขา
เธอเงยหน้ามองคนเบื้องบน ร่างกายสั่นสะท้านอย่างคุมไม่อยู่ หลังจากต้องฝืนเข้มแข็งมาตลอดคืน พอโซ่ตรวนหลุดออก เรี่ยวแรงที่มีก็เหือดหายไปจนหมด ศลิณาซุกหน้าลงกับแผงอกกว้างโดยไม่รู้ตัว สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอดินปืนจางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ให้ความรู้สึกเยียบเย็น ทว่ากลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด
สายตาทอดมองสันกรามแกร่งของชายหนุ่ม หัวใจที่เคยด้านชากระตุกวูบอย่างรุนแรง แต่ศลิณาหารู้ไม่ ว่าแววตาคมกริบที่หลุบมองเธอในอ้อมแขนนั้น... อ่านไม่ออกและไร้ซึ่งความสงสาร
การก้าวพ้นประตูบ่อนใต้ดินไปกับผู้ชายคนนี้ ไม่ใช่การหลุดพ้นจากฝันร้ายอย่างที่เธอคิด แต่มันคือการเดินเข้าสู่กรงขังใหม่ ที่จะจองจำทั้งชีวิตและหัวใจของเธอไปตลอดกาล
